Levende legendes en de branie van beginners! Ziedende noise en warme melancholie! Heupen gaan aan het dansen en weides, parken en kaaien trillen mee. De zomer lijkt wel één groot festival, en hieronder ontdek je onze ideale affiche.

Jelle Denturck trapt een druk festivalseizoen af met songs die je hart een tel doen overslaan. Als Dressed Like Boys verklankt hij zijn queeste naar een queeridentiteit in melancholische songs à la Elton John en Sufjan Stevens, die een zachte vuist maken voor alle outcasts en weirdo’s. Komt ons goed uit!

Anderson .Paak met een foute pruik en de beste platenbak van de planeet? Yes, please! Als DJ Pee.Wee herleidt hij Couleur Café tot het meest zweterige, sexy buurtfeest waar je ooit binnen­glipte. Van soul over eightieshits tot disco: stilstaan is een misdaad, schuren een must. Zelfs op de foutste hits? Zélfs op de foutste hits!

Zwangere Guy strijkt maar liefst twee keer neer in Werchter. Fans weten dan: de baron van Brussel stopt pas bij een aardbeving. Rauw, eerlijk en ideaal voor wie houdt van Brusselse bravoure. Zijn nieuwere werk doet je ook al eens een zacht plekje in het gras opzoeken, maar door de bank genomen blaast hij je nog steeds omver.

Saint Nick komt naar Linkeroever voor een rituele reiniging van de diepste soort. Zoals bekend switcht schaduwprins Nick Cave moeiteloos tussen Bijbelse furie en breekbare tederheid, terwijl Warren Ellis de chaos dirigeert. Een concert met zijn Bad Seeds is nooit passief entertainment: bereid je voor op een collectieve trance.

De Antwerpse Lola Haro is het zonneke van de Belgische nacht. Met een hart voor warme house, een oor voor diepe grooves en een neus voor tijdloze parels bewijst de Antwerpse dat kwaliteit altijd wint. Verwacht niet zozeer voorspelbare hits, wel een zwierige ontdekkingsreis.

Damon Albarn trekt weer de hort op met zijn cartooneske circus. Gorillaz is een koortsdroom van hiphop, pop en melancholische elektronica, tot leven gewekt door iconische animaties. In die bonte parade weet je ook nooit welke legende nu weer uit de coulissen zal stappen. Een intergalactisch feestje met apenkuren? Zeggen we als trouwe kantoorslaven van Feel Good Inc. geen nee op.

Tussen de bomen van het Groentheater brengt Nneka met haar mix van reggae, soul en strijdbare teksten de perfecte remedie tegen de duisternis. Het is muziek die schuurt waar het moet, maar zalft waar het kan. Wie bij haar grooves stil blijft staan, heeft wellicht de connectie met zijn eigen hartslag verloren.

Als iemand de definitie van ‘flow’ belichaamt, dan wel Camille Yembe. De definitie van ‘next best thing uit Brussel’ ook, trouwens: rauw, authentiek en met een onstuitbare energie. Stromae, Angèle en Damso voeren haar fanclub aan, en terecht: haar performance drijft de temperatuur op elk festival tot het kookpunt.

De Antwerpse Noa Heyse gebruikt haar ervaring als raver om nu zelf keihard te knallen. Als deejay Novah werd ze al getipt door Amelie Lens en omarmd door Tomorrowland, en zopas sierde ze nog de cover van modeblad Elle. De miljoenen streams voor ‘Papi’ en ‘Rave Never Ends’ doen vermoeden dat je haar hardtechno met bubblegumsmaak vaker zult proeven dan onderstaande data doen vermoeden.

Tom Barman en trawanten duiken in Zottegem diep in hun eigen mythologie met een eerbetoon aan hun beginjaren. Geen gepolijste best of, maar een weerbarstige en geniale bloemlezing van hun eerste, iconische meesterwerken. Een unieke kans om de pioniers van de belpop te zien in hun meest compromisloze vorm. En dat in Zottegem op een ... Friday! Friday!

In de bezwerende klanken van Ão vinden Portugese weemoed en moderne elektronica elkaar in een innige omhelzing, omzwachteld door de warme stem van Brenda Corijn. Dit is muziek voor fijnproevers, voor wie durft verdwalen en verliefd worden. Onze gevoelsmatige verwachting? Een zwoele zomeravond in fluisterboekvorm.

Zet je schrap voor de sonische stormram die Jehnny Beth heet. Als frontvrouw van Savages was haar intensiteit altijd bijna tastbaar, en ook solo hoeft ze niet onder te doen voor zichzelf. Reken op een rauwe mix van postpunk, attitude en avant-­gardistische flair. Ze laat geheid een spoor van elektrische spanning achter in het Minnewaterpark.

De ongekroonde koningen van de Britse rammelrock bewijzen in Herk dat ze pluimen noch streken verloren zijn. Hooguit zit er wat meer vet om de botten, en minder junk in het bloed. Wij gokken op een optreden vol slordige charme en anthems die gemaakt zijn om luidkeels mee te brullen.

Een opvallende naam op Dour, Waalse vrijhaven van ruwe beats en rauwe energie. De Nederlandstalige Kaat Van Stralen zorgt er voor een brood­nodige portie eigenzinnige diepgang. Ze snijdt maatschappelijke thema’s aan zonder ooit belerend te worden, en verpakt die in songs die even verrassend als gelaagd zijn.

Het idyllische Rivierenhof raakt op slag verduisterd wanneer de zwaargewichten van Amenra het podium betreden. Muren van geluid pletten je borstkas en de stem van Colin H. van Eeckhout pendelt tussen wanhoop en catharsis. Wij rekenen op een ervaring die we nog dagenlang in de botten zullen voelen.

Maak plaats voor de enige echte Queen of Motown! Diana Ross bouwt de Grote Kaai om tot haar glitterpaleis. Met een arsenaal aan tijdloze discoklassiekers en een aanwezigheid die heel Lokeren verlicht, zou dit wel eens de vrolijkste avond kunnen worden. Geen ingewikkelde concepten, gewoon pure euforie, waarbij stilzitten geen optie is.